Twórcy antologii pozostają w służbie, jak kuratorzy sztuki, którzy projektując tematyczną wystawę, uważnie dobierają artystów. Komponują rzecz unikatową, która jest czymś więcej niż sumą dodanych do siebie prac w różnych kontekstach zyskujących nowe znaczenia, czy w inny sposób otwierających się na interpretację. Zatem nic dziwnego, że zestawiają ze sobą  teksty pisarzy bardzo znanych, takich jak Kornel Filipowicz czy Tadeusz Różewicz i bardzo młodych, takich jak Błażej Dzikowski czy Małgorzata Rejmer,oraz wybierają czasem na pierwszy rzut oka nie pasujące do siebie nazwiska: Białoszewski i Bakuła? Pilch i Samson? Ryzykowne połączenia, ale kto nie ryzykuje ten zostanie obwołany zachowawczym nudziarzem.